Υπάρχει ένα μικρό ελληνικό θαύμα
που συμβαίνει κάθε μέρα:
ο άνθρωπος που δεν έχει χρόνο να διαβάσει, να μάθει, να “δουλέψει τον εαυτό του”… ξαφνικά βρίσκει 40 λεπτά.
Στο αμάξι. Με φλας. Με κόρνες. Με νεύρα. Με “πού πας ρε μ@#$#@”.

Και κάπου εκεί είναι που ένα καλό podcast κάνει μαγεία: σε βοηθάει να ξεφύγεις από την οθόνη, δεν χρειάζεσαι κατάλληλο mood και που ξέρεις, μπορεί να μάθεις και κάτι χρήσιμο.
Αν οδηγείς πάνω από 30’ τη μέρα (και στην Αθήνα οδηγείς, δεν μετακινείσαι), αυτά τα 3 business podcasts ταιριάζουν τέλεια στο αυτοκίνητο. Όχι επειδή είναι “τα καλύτερα του κόσμου”. Αλλά επειδή έχουν ρυθμό, καθαρή αφήγηση και δεν σε κάνουν να νιώθεις ότι γύρισες στο φροντιστήριο.

1) Business Talks (Business Review Greece) — για όταν θες “κανονική” επιχειρηματική κουβέντα

Το Business Talks είναι αυτό που βάζεις όταν θες να μπεις σε mode: “ok, σήμερα θα γίνω λίγο πιο σοβαρός άνθρωπος”.

Είναι το podcast του Business Review Greece και (το σημαντικό) έχει τη λογική της συνέντευξης που δεν χάνεται σε άσχετα θέματα: πρόσωπα, επιχειρήσεις, decisions, ανάπτυξη, λάθη, αγορά.

Συντελεστές / hosts:

• Δημήτρης Βλάμης — συνιδρυτής του Business Review Greece & συμπαρουσιαστής του Business Talks.

• Αλέξανδρος Απέργης — συνιδρυτής του Business Review Greece & συμπαρουσιαστής του BusinessTalks.

Γιατί ταιριάζει για αυτοκίνητο:

• έχει καθαρό format (ερώτηση → απάντηση → προχωράμε),

• δεν χρειάζεται να βλέπεις τίποτα για να καταλάβεις,

• σου αφήνει αυτό το ωραίο “μένει κάτι στο μυαλό” όταν παρκάρεις.

Link

2) Μιλάμε Επιχειρηματικά — για όταν θες αλήθειες, δεδομένα και λίγη “ελληνική τριβή”

Το Μιλάμε Επιχειρηματικά έχει ένα vibe “είμαστε μέσα στην αγορά, όχι σε powerpoint”.

Δεν είναι corporate, δεν είναι στημένο για να ακούγεται τέλειο. Είναι πιο κοντά σε κουβέντα που θα γινόταν έτσι κι αλλιώς… απλά τώρα γράφει και ανεβαίνει.

Συντελεστές / hosts:

• Πορτάλιος & Τόσκας.

Γιατί “γράφει” στο αυτοκίνητο:

• έχει ρυθμό (και αυτό είναι μισή νίκη),

• είναι ειλικρινές και κάπως “ωμά χρήσιμο”,

• σου δίνει συζητήσεις που συνεχίζεις μόνος σου μετά (“όντως ισχύει αυτό;”, “μήπως κάνω κι εγώ το ίδιο λάθος;”).

Link

3) Για ελληνική επιχειρηματική τρέλα: Startup Comedy — για όταν θες “ιστορίες” αντί για θεωρία

Υπάρχει μια κατηγορία επιχειρηματικού περιεχομένου που δεν χωράει στα “tips”. Είναι οι ιστορίες.

Τα μικρά δράματα, τα αστεία, τα “δεν γίνεται αυτό που ζω”, τα διλήμματα τύπου:

• “αύξηση ή μπλοκάκι;”

• “λεφτά ή τίτλος;”

• “έχει πεθάνει η εστίαση;”

Εδώ κουμπώνει το Startup Comedy: ελληνική επιχειρηματική καθημερινότητα, σε μορφή που ακούγεται (όχι που “βλέπεται”). Και αυτό στο αυτοκίνητο είναι χρυσάφι, γιατί το μυαλό σου παίζει τις σκηνές σαν ταινία. Host: Βασίλης Σίνης Co-host: Χρήστος Γεωργουδάκης. 

• Spotify – YouTube – Apple Podcasts

Μικρό “κόλπο” για να σου μείνει κάτι (και να μην γίνεις podcast-zombie)

Κάνε το πιο απλό πράγμα του κόσμου:

Μόλις παρκάρεις, γράψε μία φράση στο κινητό:

• μία ιδέα

• μία ατάκα

• μία απόφαση που σου κόλλησε

Όχι 10. Μία.
Γιατί αλλιώς το podcast γίνεται απλώς… soundtrack στο μποτιλιάρισμα.

Σύνοψη για τους ανθρώπους που λένε “δεν έχω χρόνο” ενώ είναι ήδη στο αμάξι.

• Business Talks: δομημένη επιχειρηματική συζήτηση, hosts Δημήτρης Βλάμης & Αλέξανδρος Απέργης.

• Μιλάμε Επιχειρηματικά: πιο conversational/ρεαλιστικό, hosts Πορτάλιος & Τόσκα.

• Startup Comedy: επιχειρηματική τρέλα σε ιστορίες (το “ελληνικό” στοιχείο που ακούγεται άνετα στο δρόμο). host: Βασίλης Σίνης co-host: Χρήστος Γεωργουδάκης. 

Το άρθρο 3 Business Podcasts που Ακούγονται Τέλεια στο Αυτοκίνητο (θα φτάσεις… πιο έξυπνος στο πάρκινγκ) εμφανίστηκε πρώτα στο Variety.gr.

Σύμφωνα με έρευνα της Metrix Global, το coaching μπορεί να επιφέρει απόδοση επένδυσης (ROI) που αγγίζει το 788%, αυξάνοντας την παραγωγικότητα και βελτιώνοντας τη διατήρηση των εργαζομένων. Το Harvard Business Review σημειώνει ότι εταιρείες που επενδύουν στην ανάπτυξη του ανθρώπινου δυναμικού τους, συμπεριλαμβανομένων υπηρεσιών coaching, αποδίδουν καλύτερα στον δείκτη S&P 500. Αυτά τα δεδομένα δεν αφορούν μόνο μεγάλες πολυεθνικές εταιρείες αλλά και μικρομεσαίες επιχειρήσεις που επιδιώκουν να ανταγωνιστούν σε μια συνεχώς μεταβαλλόμενη αγορά.

Παράλληλα, το The Institute of Coaching, θυγατρική της Ιατρικής Σχολής του Χάρβαρντ, αναφέρει πως πάνω από το 70% των διοικητικών στελεχών που χρησιμοποιούν coaching βλέπουν σημαντική βελτίωση στις σχέσεις, την επικοινωνία και την εργασιακή τους απόδοση. Αυτές οι βελτιώσεις δεν περιορίζονται μόνο στα υψηλά κλιμάκια της διοίκησης αλλά επεκτείνονται και σε μικρούς επιχειρηματίες και ελεύθερους επαγγελματίες που αναζητούν τρόπους να αναπτύξουν τις επιχειρήσεις τους και να βελτιώσουν τις προσωπικές τους δεξιότητες.

Ο ρόλος του coaching δεν είναι απλώς συμβουλευτικός αλλά συνδυάζει τη στρατηγική καθοδήγηση με την προσωπική ανάπτυξη.

Όπως ένας προπονητής βοηθά έναν αθλητή να φτάσει τις καλύτερες επιδόσεις του, έτσι και το coaching βοηθά επιχειρηματίες κάθε επιπέδου να διαχειρίζονται καλύτερα τα επιχειρηματικά ρίσκα, να αναπτύσσουν τις ικανότητές τους και να λαμβάνουν πιο στρατηγικές αποφάσεις για το μέλλον της εταιρείας τους. Ο Mark Moses, διευθύνων σύμβουλος της CEO Coaching International, παραλληλίζει τη διαδικασία του coaching με αυτή του αθλητισμού, τονίζοντας τη σημασία της συνεχούς εξέλιξης των ηγετικών δεξιοτήτων.

Για παράδειγμα, ένας μικρός επιχειρηματίας στην Ελλάδα που διαχειρίζεται ένα τοπικό κατάστημα μπορεί να αντιμετωπίζει προκλήσεις όπως η αύξηση του ανταγωνισμού ή η διατήρηση πελατών. Μέσω του coaching, μπορεί να αναπτύξει νέες στρατηγικές μάρκετινγκ, να βελτιώσει τις δεξιότητές του στην ηγεσία και να ανακαλύψει καινοτόμους τρόπους για να διαφοροποιηθεί στην αγορά. Επίσης, ένας ελεύθερος επαγγελματίας, όπως ένας γραφίστας ή ένας φυσιοθεραπευτής, μπορεί με λίγες μόνο συνεδρίες coaching να μάθει πώς να διαχειρίζεται τον χρόνο του πιο αποτελεσματικά, να αναπτύξει το πελατολόγιό του και να αυξήσει τα έσοδά του.

Ενδεικτικά, τα διοικητικά στελέχη και οι επιχειρηματίες αντιμετωπίζουν συχνά το δίλημμα της λήψης σημαντικών αποφάσεων χωρίς άμεση βεβαιότητα για το αποτέλεσμα. Το coaching τους δίνει τα εργαλεία να αναλύσουν σωστά τα δεδομένα και να λάβουν αποφάσεις με αυτοπεποίθηση, οδηγώντας την επιχείρησή τους στη σωστή κατεύθυνση. Επιπλέον, τους βοηθά να ορίζουν σαφή οράματα για την επιχείρηση, να διαχειρίζονται αποτελεσματικά τους ανθρώπινους πόρους και να διατηρούν ένα σταθερό επίπεδο ρευστότητας για την υποστήριξη επενδύσεων.

Είναι σημαντικό να κατανοηθεί ότι το coaching
δεν απευθύνεται αποκλειστικά σε CEOs και υψηλόβαθμα στελέχη.

Οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις, οι μικροί επιχειρηματίες και οι ελεύθεροι επαγγελματίες μπορούν επίσης να ωφεληθούν σημαντικά. Ακόμη και με λίγες συνεδρίες, μπορούν να αποκτήσουν πολύτιμες γνώσεις και εργαλεία που θα τους βοηθήσουν να αντιμετωπίσουν τις προκλήσεις της αγοράς, να βελτιώσουν την αποδοτικότητά τους και να επιτύχουν τους στόχους τους.

Τέλος, ο Moses τονίζει πως όσοι σκέφτονται να ξεκινήσουν τη δική τους επιχείρηση πρέπει να το κάνουν μόνο αν έχουν πάθος για αυτό που κάνουν. «Ξεκινήστε τη δική σας επιχείρηση μόνο αν πιστεύετε πραγματικά σε αυτήν και έχετε το πάθος να την αναπτύξετε», συμβουλεύει, υπογραμμίζοντας ότι η επιτυχία απαιτεί επιμονή και δέσμευση, ιδιαίτερα στα πρώτα χρόνια. Το coaching μπορεί να αποτελέσει έναν κρίσιμο παράγοντα υποστήριξης σε αυτό το ταξίδι, προσφέροντας καθοδήγηση και ενδυνάμωση σε επιχειρηματίες κάθε επιπέδου.

Στην ελληνική αγορά, τα όρια μεταξύ life coaching και business coaching είναι συχνά δυσδιάκριτα,
οδηγώντας σε σύγχυση και παρεξηγήσεις σχετικά με το τι πραγματικά προσφέρει το coaching.

Πολλοί life coaches, επιδιώκοντας να επεκτείνουν το πεδίο δράσης τους, προσπαθούν να εισέλθουν στον χώρο του business coaching χωρίς να διαθέτουν το απαραίτητο επιχειρηματικό υπόβαθρο ή εμπειρία. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα την παροχή ανεπαρκών ή ακόμα και λανθασμένων συμβουλών σε επιχειρήσεις, δημιουργώντας μια αρνητική εικόνα για το coaching συνολικά.

Ο Βασίλειος Σίνης, ιδρυτής του Ομίλου Sinis Group, επισημαίνει ότι το βασικό πρόβλημα με το business coaching
είναι η έλλειψη πραγματικής επιχειρηματικής εμπειρίας από πλευράς των coaches.

Ένας αποτελεσματικός business coach πρέπει είτε να είναι ενεργός επιχειρηματίας είτε να έχει ισχυρό επιχειρηματικό υπόβαθρο. Αυτό, όμως, δημιουργεί το πρόβλημα του ασυμβίβαστου του χρόνου, καθώς είναι δύσκολο για έναν επιχειρηματία να διαθέτει χρόνο και για την παροχή υπηρεσιών coaching. Ο κ. Σίνης, ο οποίος πρώτος εισήγαγε τον όρο “σύμβουλος επιχειρηματικότητας” στην ελληνική αγορά, προτείνει ότι αυτό το ζήτημα μπορεί να επιλυθεί με σωστή προετοιμασία και προτεραιοποίηση των αναγκών του επιχειρηματία.

Για να αντιμετωπιστεί αυτό το κενό, η υπηρεσία Entrepreneurship Coaching (Συμβουλευτική Επιχειρηματικότητας) του Ομίλου Sinis Group συνδυάζει την τεχνητή νοημοσύνη με εργαλεία διαχείρισης χρόνου, time blocking. Αυτό επιτρέπει την αποτελεσματική διαχείριση του χρόνου τόσο από την πλευρά των coaches όσο και των επιχειρηματιών. Μέσω αυτής της προσέγγισης, επιχειρηματίες, ελεύθεροι επαγγελματίες και στελέχη μπορούν να έρθουν σε επαφή με “πραγματικούς” συμβούλους – coaches που διαθέτουν την απαραίτητη εμπειρία και γνώση.

Για περισσότερες πληροφορίες σχετικά με υπηρεσίες Entrepreneurship Coaching και Συμβουλευτικής Επιχειρηματικότητας,
μπορείτε να καλείτε καθημερινά 10:00 με 18:00, στο 2105131775.

Το άρθρο Έρευνα: Ποια η Ευκαιρία του Entrepreneurship Coaching για την Ελληνική Επιχειρηματικότητα; εμφανίστηκε πρώτα στο Variety.gr.

Το άρθρο Ελένη Χατζηδημητρίου: Η απόλυτη αριστούχος του ΑΠΘ εμφανίστηκε πρώτα στο Variety.gr.

Το άρθρο NASA: “Δεν έχουμε καταφέρει ακόμα να φωτογραφίσουμε την ελληνική δικαιοσύνη” εμφανίστηκε πρώτα στο Variety.gr.

Οι σκύλοι προέρχονται από τουλάχιστον δύο διαφορετικούς πληθυσμούς αρχαίων λύκων, αποκαλύπτει νέα έρευνα.

Ο ένας κατάγεται από την ανατολική Ευρασία και ο άλλος από τη Μέση Ανατολή και τη νοτιοδυτική Ευρασία, από όπου προέρχονται και οι σκύλοι της νότιας Ευρώπης, σύμφωνα με μια νέα διεθνή έρευνα γενετιστών και αρχαιολόγων.

Η νέα μελέτη, με επικεφαλής τον δρ Πόντους Σκόγκλουντ του Ινστιτούτου Φράνσις Κρικ του Λονδίνου, η οποία δημοσιεύθηκε στο περιοδικό «Nature», ανέλυσε τα γονιδιώματα 72 αρχαίων λύκων, που έζησαν σε μια περίοδο 100.000 ετών στην Ευρώπη, στη Σιβηρία και στη Βόρεια Αμερική, κατά την Ύστερη Πλειστόκαινο περίοδο πριν περίπου 129.000 έως 11.700 χρόνια. Αρχαιολόγοι από 16 χώρες συνέβαλαν στη μελέτη, καθώς επίσης εννέα εργαστήρια ανάλυσης αρχαίου DNA.

Η συγκριτική ανάλυση των γονιδιωμάτων κατέληξε στο συμπέρασμα ότι τόσο οι αρχαίοι σκύλοι όσο και οι σύγχρονοι είναι γενετικά πιο όμοιοι με τους αρχαίους λύκους της Ασίας από ό,τι της Ευρώπης, μια ένδειξη ότι η εξημέρωση αρχικά συνέβη κάπου στην Ανατολή.

Παράλληλα όμως, βρέθηκαν ενδείξεις ότι δύο ξεχωριστοί πληθυσμοί αρχαίων λύκων συνεισέφεραν DNA στους σκύλους. Οι πρώιμοι σκύλοι από τη βορειοανατολική Ευρώπη, τη Σιβηρία και την Αμερική φαίνεται να έχουν σε ποσοστό έως σχεδόν 100% μια μοναδική καταγωγή από την Ανατολή, αλλά οι πρώιμοι σκύλοι από τη Μέση Ανατολή, την Αφρική και τη νότια Ευρώπη φαίνεται να κατάγονται σε ποσοστό περίπου 50% από μια άλλη ομάδα μεσανατολικών λύκων.

Αυτό μπορεί να οφείλεται στο ότι οι σκύλοι εξημερώθηκαν παραπάνω από μία φορά, με διαφορετικούς πληθυσμούς τους στη συνέχεια να αναμιγνύονται.

Εναλλακτικά, είναι πιθανό ότι υπήρξε μια εξημέρωση, αλλά η κατοπινή διπλή καταγωγή των σκύλων οφείλεται στο ότι ένας πρώιμος πληθυσμός τους αναμίχθηκε κατόπιν με άγριους λύκους της δυτικής Ευρασίας.

Όλοι σχεδόν οι σύγχρονοι σκύλοι φαίνεται να έχουν σήμερα μια διπλή καταγωγή, με τους αρχαιότερους να έχουν βρεθεί στο Ισραήλ και να χρονολογούνται προ 7.000 ετών περίπου.

Η μελέτη, όπως αναφέρει το Αθηναϊκό Πρακτορείο, αποτελεί ένα ακόμη βήμα για τη λύση του μυστηρίου αναφορικά με το πού έγινε η εξημέρωση των «καλύτερων φίλων» του ανθρώπου, ενός από τα μεγαλύτερα ακόμη ερωτήματα της ανθρώπινης προϊστορίας.

Οι σκύλοι προέρχονται από τον γκρίζο λύκο (Canis lupus) και η εξημέρωσή τους εκτιμάται ότι συνέβη στη διάρκεια της Εποχής των Πάγων πριν 15.000 έως 30.000 χρόνια.

Ο γκρίζος λύκος, σύμφωνα με το Nature, πιστεύεται ότι υπήρξε το πρώτο άγριο είδος από το οποίο προέκυψε ένα εξημερωμένο είδος.

Άγνωστο ωστόσο, παραμένει ακόμα το πού ακριβώς αυτό συνέβη και αν επρόκειτο για μια μοναδική τοποθεσία ή πολλές όπου έλαβε χώρα η εξημέρωση.

Τα περισσότερα άλλα ζώα εξημερώθηκαν μετά την εμφάνιση της γεωργίας, αλλά οι σκύλοι εξημερώθηκαν όταν ακόμη οι άνθρωποι ήταν κυνηγοί-τροφοσυλλέκτες.

Πηγή

Το άρθρο Οι σκύλοι προέρχονται από τουλάχιστον δύο ξεχωριστούς πληθυσμούς αρχαίων λύκων, σύμφωνα με έρευνα εμφανίστηκε πρώτα στο Variety.gr.

Από την αρχή της ρωσικής εισβολής στην Ουκρανία πήρε σταθερή θέση – μαζί με τον επίσης ιστορικό Τίμοθι Σνάιντερ – κατά του απολυταρχισμού. Επαναδιατύπωσε με διαφορετικές αφορμές, σε αρθρογραφία, συνεντεύξεις και διαδικτυακές διαλέξεις, την κριτική που έχει ασκήσει τα τελευταία χρόνια μέσω της βιβλιογραφίας της, που περιλαμβάνει το «Γκουλάγκ» (Ιωλκός, μτφ. Ελευθερία Τσίτσα, 2009, βραβείο Πούλιτζερ), το «Σιδηρούν παραπέτασμα» (Αλεξάνδρεια, μτφ. Κώστας Κουρεμένος, 2016) και τον «Κόκκινο λιμό» (Αλεξάνδρεια, μτφ. Μενέλαος Αστερίου, 2019).

Η εισβολή του Πούτιν συνέπεσε με την κυκλοφορία στα ελληνικά του τελευταίου βιβλίου της Αν Απλμπομ «Το λυκόφως της δημοκρατίας» (επίσης από την Αλεξάνδρεια, μτφ. Μ. Αστερίου). Τα ερωτήματα που θέτει εδώ είναι ερωτήματα που μοιράζεται με τη φιλελεύθερη κοινότητα της εποχής. Γιατί οι πρώην φίλοι της, που σπούδασαν στα καλύτερα πανεπιστήμια του κόσμου, να επιδεικνύουν τόση ανοχή ή συμπάθεια για τον σύγχρονο απολυταρχισμό; Γιατί οι κοινωνίες στρέφονται εναντίον της δημοκρατίας την ίδια στιγμή που απολαμβάνουν τα προνόμιά της; Πώς προσελκύονται από τους δημαγωγούς στον δρόμο τους προς την τυραννία;

Μ’ αυτή την αφορμή μιλήσαμε μαζί της μέσω Skype στο Λονδίνο, όπου βρίσκεται.

Δεν μπορεί κανείς να προβλέψει με βάσιμο τρόπο τι θα ακολουθήσει. Μπορεί ο πόλεμος να τελειώσει σε λίγες ημέρες, μπορεί να τραβήξει για μήνες. Οι Ουκρανοί ξεπέρασαν όλες τις προσδοκίες μας. Νίκησαν τους Ρώσους στο Κίεβο, πριν από μέρες στο Χάρκοβο και αντιστέκονται σθεναρά στο Ντονμπάς. Δυστυχώς κάποιες περιοχές στη Νότια Ουκρανία έχουν περάσει στα χέρια των Ρώσων. Νομίζω ότι ο πόλεμος θα τελειώσει όταν ο Πούτιν αποφασίσει ότι δεν αξίζει να πολεμάει ο στρατός του και όταν οι στρατηγοί του εξεγερθούν επειδή χάνουν στρατιώτες. Ο φόρος αίματος συγκρίνεται ήδη με το Αφγανιστάν. Διαφορετικά πιστεύω ότι οι Ουκρανοί θα πολεμούν για πάντα. Ακόμη και σε περιοχές υπό κατοχή θα δημιουργηθεί κίνημα αντίστασης.

Για τα κίνητρα του Πούτιν γνωρίζουμε αυτά που μας έχει αποκαλύψει ο ίδιος. Πρώτα πρώτα, επιθυμεί την ανασύσταση σε μικρότερη εκδοχή της Σοβιετικής Ενωσης, που θα περιλαμβάνει σίγουρα τη Ρωσία, τη Λευκορωσία και την Ουκρανία. Μην ξεχνάμε ότι μεγαλώνει ηλικιακά, νοσταλγεί την αυτοκρατορία που γνώρισε στη νεότητά του και πασχίζει να αφήσει παρακαταθήκη με το όνομά του. Δεύτερος λόγος είναι ότι η Ουκρανία κατευθυνόταν προς τον δρόμο μιας πετυχημένης δημοκρατίας, ύστερα από τις διαρκείς εξεγέρσεις εναντίον κυβερνήσεων σοβιετικού ή κλεπτοκρατικού τύπου – το 1991, το 2005, το 2014. Για τον Πούτιν αυτό το πολιτικό σύστημα είναι μια τεράστια απειλή.

Πιστεύω ότι αν ο Πούτιν κέρδιζε τον πόλεμο στην Ουκρανία, θα ήθελε να στραφεί επιθετικά προς τη Δύση εκπέμποντας απειλή ακόμη και για την Πολωνία ή και τη Γερμανία. Οταν ήταν νέος, ως γνωστόν, εργαζόταν ως πράκτορας στη Δρέσδη. Θυμάται απολύτως την εποχή που η Μόσχα ήταν κυρίαρχη στη μισή Γερμανία. Και πιστεύει ότι αφού συνέβη μια φορά, μπορεί να ξανασυμβεί. Ευτυχώς για εμάς, ο σχεδιασμός του δεν πηγαίνει πολύ καλά.

Είμαι απ’ αυτούς που πιστεύουν ότι πρέπει να στηρίξουμε και να ενθαρρύνουμε την «άλλη», «εναλλακτική» Ρωσία: εκείνη που θέλει τη φιλελεύθερη κοινωνία και στρέφεται εναντίον της αυτοκρατορικής λογικής. Σίγουρα εκείνη που επιθυμεί την αύξηση της ευημερίας των πολιτών της και όχι την εισβολή σε γειτονικά κράτη. Υπάρχουν άνθρωποι μέσα στη Ρωσία που πιστεύουν σε αυτές τις αξίες, ανάμεσά τους ο Αλεξέι Ναβάλνι.

Τα τελευταία 30 χρόνια η υιοθέτηση της φιλελεύθερης δημοκρατίας από τα πρώην ανατολικά κράτη υπήρξε μια απίστευτη επιτυχία. Με δεδομένες μάλιστα τις χαμηλές προσδοκίες όλων ή τις κρίσεις που προέκυπταν. Αντιθέτως, όλα τα κράτη που ανήκουν στην ΕΕ ή το ΝΑΤΟ απολαμβάνουν υψηλά επίπεδα ευημερίας, έχουν διπλασιάσει ή τριπλασιάσει το ΑΕΠ τους, ανέπτυξαν διακρατικές σχέσεις και διατήρησαν την ειρήνη σε μια περιοχή που στο παρελθόν έδωσε παγκοσμίους πολέμους. Αυτό που συνέβη βέβαια είναι ότι εισήγαγαν και τις ασθένειες της φιλελεύθερης δημοκρατίας. Παρατηρούμε εκεί, κυρίως στην Πολωνία και την Ουγγαρία, την ίδια απόρριψη φιλελεύθερων αξιών και τον ευρωσκεπτικισμό που παρατηρούμε σε μέρος της γαλλικής πολιτικής τάξης ή στη Γερμανία, την Ισπανία, την Ιταλία, την Ελλάδα. Το πιο «πετυχημένο» μοντέλο απ’ αυτή την έννοια εντοπίζεται στην Ουγγαρία, ενώ στην Πολωνία η αντιπολίτευση είναι ακόμη ισχυρή και αντιστέκεται. Δεν υπάρχει, όπως, τίποτε μετα-κομμουνιστικό σ’ αυτή την ιδεολογία. Αντιθέτως, η ιδεολογία του Fidesz (σ.σ.: το δεξιό συντηρητικό κόμμα του Βίκτορ Ορμπαν) μοιάζει πολύ με τη σκληρή Δεξιά των αμερικανών Ρεπουμπλικανών ή με τις ιδέες του Σαλβίνι και της Μαρί Λεπέν.

Το μοντέλο στο οποίο βασίζονται οι σημερινοί απολυταρχικοί ηγέτες είναι ο Λένιν, ο οποίος δεν ήταν απλώς ο εισηγητής των fake news της εποχής του, αλλά και ένας συνωμοσιολόγος που διέσπειρε αντίστοιχες θεωρίες. Το μοντέλο ξεκινάει από την απόλυτη πίστη και λατρεία του ηγέτη, ο οποίος φροντίζει να μην υπάρχει παράλληλο ανταγωνιστικό σύστημα και επενδύει στο ένα και μοναδικό κόμμα. Παλιότερα ο έλεγχος γινόταν μέσω της λογοκρισίας, σήμερα μέσω των social media.

Η συμπάθεια για τη Ρωσία έχει βαθιά κοιτάσματα στην Ευρώπη και τις ΗΠΑ, πέρα από την αναλογία που ήθελε να καθιερώσει ο Τραμπ. Υπάρχει ένας θαυμασμός για τον Πούτιν με την έννοια ότι είναι ο σκληρός ή βίαιος ηγέτης, αλλά την ίδια στιγμή και αποτελεσματικός σε σχέση με τους φιλελεύθερους δημοκράτες. Ενα άλλο «ρεύμα» της κοινής γνώμης θαύμαζε αυτό που νόμιζε ότι ήταν η «λευκή χριστιανική» ρωσική κοινωνία: έναν γελοίο μύθο ουσιαστικά, καθώς στη Ρωσία ζει ένα μεγάλο ποσοστό μουσουλμάνων, ενώ ο ίδιος ο Πούτιν εισέβαλε σε χριστιανικά κράτη.

Πηγή

Το άρθρο «Αν κέρδιζε την Ουκρανία, ο Πούτιν θα στρεφόταν δυτικά» εμφανίστηκε πρώτα στο Variety.gr.

O πόλεμος στην Ουκρανία συνεχίζεται, ο οικονομικός πόλεμος που έπεται είναι ήδη εδώ. Στην πόρτα μας, στα σπίτια μας, τα πορτοφόλια μας.

Κι όσο εδώ στην Ελλάδα η κύρια ασχολία μας είναι πώς το ένα κόμμα θα βγάλει τα μάτια του άλλου, η καθημερινότητα θα γίνεται όλο και πιο δυσβάστακτη.

Οποιος είχε την τύχη να φύγει από την Αθήνα και άλλες πόλεις αυτό το τριήμερο, θα διαπίστωσε το κραχ που απειλεί τις τσέπες μας.

Σε πολλές περιοχές της Ελλάδας η τιμή της βενζίνης έχει σκαρφαλώσει τα 2,20 ευρώ ανά λίτρο, όταν το περασμένο καλοκαίρι, και πριν πάρει φωτιά η ενέργεια, ήταν σχεδόν ένα ευρώ το λίτρο χαμηλότερη.

Αυτό σημαίνει ότι για κάθε 100 λίτρα βενζίνης που βάζουμε, επιβαρυνόμαστε 100 ευρώ σε σχέση με αυτά που δίναμε προ εξαμήνου.

Κι αυτό είναι η κορυφή του παγόβουνου. Η έκρηξη στις τιμές του φυσικού αερίου, λόγω του πολέμου στην Ουκρανία, ήδη έχει φέρει μεγάλες ανατιμήσεις σε βασικά προϊόντα.

Κι έρχονται τα χειρότερα, λένε οι ειδικοί.

Αν μάλιστα επιβεβαιωθούν κάποια σενάρια που μιλούν για πολεμική αναταραχή η οποία θα κρατήσει όλο το 2022 και μπορεί να φτάσει και το 2023, αντιλαμβάνεται κανείς για το βάθος του οικονομικού αντίκτυπου σε όλες τις χώρες, φυσικά στη δική μας, ασθενή, καχεκτική, ρηχή οικονομία.

Το ακόμη χειρότερο σενάριο κάνει λόγο για τελικό κλείσιμο της στρόφιγγας αερίου από τον Πούτιν. Κάτι που εφόσον γίνει, θα δούμε πρωτόγνωρες καταστάσεις στις χώρες του δυτικού κόσμου.

Δεν είναι μόνο τα ευάλωτα νοικοκυριά που επιβαρύνονται από αυτή την κατάσταση. Είναι και τα μεσαία εισοδήματα, είναι και οι μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις που κινδυνεύουν με λουκέτο, λόγω του αυξημένου λειτουργικού κόστους.

Για φανταστείτε όλους εμάς που ελπίζαμε ότι με την έξοδο από τα μνημόνια θα μπορούσαμε να στρώσουμε καλύτερα τη ζωή μας.

Για φανταστείτε τι μπορεί να συμβεί τους επόμενους μήνες στην Ελλάδα η οποία καλείται να αντιμετωπίσει μια πρωτοφανή κρίση έπειτα από 10ετή μνημόνια και με μια διετία πλήρους εξουθένωσης της οικονομίας, λόγω του κοροναϊού.

Πολύ φοβούμαι ότι έρχονται πολύ δύσκολες ημέρες. Ακόμη και οι διαβεβαιώσεις ότι δεν υπάρχει επισιτιστικός κίνδυνος δεν μπορούν να ηρεμήσουν κανέναν.

Ενας άνθρωπος, ο Πούτιν, με μια του απόφαση ουσιαστικά διέλυσε το μύθο της ισχυρής Ευρώπης. Και ξεγύμνωσε όλους εκείνους τους γραφειοκράτες των Βρυξελλών που αδυνατούν να προστατέψουν τους πολίτες τους.

Που αδυνατούν να διαμορφώσουν μια κοινωνική Ευρώπη στην οποία δεν θα πληρώνουν τις κρίσεις οι λαοί.

Τι έκανε τόσα χρόνια η Δύση για να απεξαρτηθεί από τη Ρωσία;

Τι έκανε για να διαμορφώσει μια κοινή ενεργειακή πολιτική η οποία θα στοχεύει στην παραγωγή φθηνής και «καθαρής» ενέργειας;

Τι έκανε για να βοηθήσει τις φτωχές χώρες να δημιουργήσουν τέτοιες ενεργειακές υποδομές και δίκτυα που δεν θα έχουν ανάγκη κανέναν αγωγό και καμιά Ρωσία να κλείνει και να ανοίγει τις στρόφιγγες όποτε θέλει;

Αλλά και οι λαοί δεν είναι άμοιροι ευθυνών. Κάθε φορά που μιλάμε για Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας αμέσως κάποιοι αντιδρούν για τα αιολικά πάρκα.

Πότε λένε για τα «μεγάλα συμφέροντα» που θέλουν να βγάλουν λεφτά και πότε για τους… ανεμιστήρες που χαλάνε το τοπίο των ελληνικών βουνών.

Και κανείς δεν αντιδρά στα fake news, ούτε καν σε κάποιους ανόητους που επιμένουν ότι πρέπει να συνεχίσουμε να παράγουμε ενέργεια με λιγνίτη, αντί να κάνουμε επενδύσεις εκμεταλλευόμενοι τον ήλιο και τον αέρα που διαθέτει η χώρα μας.

Φταίνε και οι κυβερνήσεις που αδυνατούν να αντιληφθούν ότι χωρίς επενδύσεις και χωρίς ψεύτικα λόγια και μεγάλα, η Ελλάδα θα παραμένει όμηρος του κάθε Πούτιν.

Ποιος θυμάται άραγε το αλήστου μνήμης πρόγραμμα «Ήλιος» που υποτίθεται ότι θα γινόταν χαμός από επενδύσεις στον τομέα της ενέργειας;

Και που είχε μπει και ως προαπαιτούμενο σε ένα από τα σκληρά μνημόνια της σκοτεινής δεκαετίας;

Και ποιος θυμάται την κοροϊδία με τα φωτοβολταϊκά πάρκα (και τα εκατομμύρια που φαγώθηκαν), όταν χιλιάδες αγρότες ξερίζωσαν τις καλλιέργειές τους κι έφτιαξαν «πάρκα ενέργειας» τα οποία μέσα σε λίγους μήνες κατέρρευσαν;

Αυτή, λοιπόν δεν ήταν ενεργειακή πολιτική. Και δεν είναι ορθή οικονομική πολιτική όταν δεν προλαμβάνει τέτοιου είδους κρίσεις.

Η Ελλάδα δεν είναι αυτάρκης χώρα, και πιθανότατα να μη γίνει ποτέ. Μια ζωή «γκαρσόνια» θα είμαστε, είτε μας αρέσει είτε όχι.

Τουλάχιστον, όμως, ας έχουμε τα βασικά. Ας επενδύσουμε στην ενέργεια ή στη διατροφική διαδικασία.

Ας βοηθήσουμε τους ευάλωτους να ξεπεράσουν κι αυτή την κρίση. Γιατί πολύ φοβούμαι ότι αυτή η κρίση θα είναι χειρότερη από τις άλλες, περισσότερο επώδυνη και με διάρκεια μεγαλύτερη κι από τη δεκαετή μνημονιακή περίοδο.

Πηγή

Το άρθρο Ερχονται δύσκολες ημέρες για την Ελλάδα εμφανίστηκε πρώτα στο Variety.gr.

Πώς ακούγεται η παραπάνω ατάκα στα αυτιά σας; Φαντασιόπληκτη γραμμή σεναρίου & κακόγουστο αστείο ή μακρινό όνειρο & επιδίωξη; Όποια κι αν είναι η προσέγγιση, μάλλον δεν είστε μόνοι σας.

Μέχρι σήμερα, τα δεδομένα ενός τυπικού ελέγχου από την τροχαία στον δρόμο θα  περιορίζονταν ευτυχώς, στις πρώτες 3 λέξεις της πρότασης. Ένα πρωτοφανές έγκλημα όμως στα Γλυκά Νερά- ληστεία μετά φόνου 20χρονης( στραγγαλισμός) ,απειλή βρέφους με όπλο!!!, αφοπλισμός του συζύγου με δέσιμο & φίμωση- ήρθε να σηκώσει ξανά σκόνη γύρω απο το θέμα της οπλοκατοχής και να το φέρει στην ατζέντα για συζήτηση.

Οι υποστηρικτές, είναι αλήθεια, ότι βλέπουν το νομικό πλαίσιο με τα ισχύοντα από την δεκαετία του 50 και θέτουν ορθώς το δικαίωμα της άμυνας και της επαναοριοθέτησης. Λέω  ορθώς γιατί δεν μπορεί το μετεμφυλιακό κλίμα της Ελλάδος του τότε, που όρισε τις συνθήκες & το νομοθετικό περίγραμμα, μιας & κάθε κουβέντα στο καφενείο μπορούσε να μετατρέψει την στιγμιαία ένταση και απερισκεψία σε μακελειό, να ισχύει στο 2021 και να περιορίζει την νομοθετική σοφία. Όλη αυτή νεοεισερχόμενη και ραγδαία εξέλιξη του εγκλήματος στο πέρασμα των ετών, τρομάζει & σοκάρει αρχικά αλλά «εκπαιδεύει» την ελληνική κοινωνία και «ανοίγει» τα όρια της.

Ένας στραγγαλισμός κατά την διάρκεια ληστείας πριν 30- 40- 50 χρόνια θα έβγαζε τον κόσμο στον δρόμο και θα ζήταγε του ενόχου «κεφαλήν επι πίνακι». Σήμερα απλά είναι συχνό παράθυρο στο τηλεοπτικό δελτίο ειδήσεων ανάμεσα στα νέα από την βουλή και τα νέα από το χρηματιστήριο…

Οι υπέρμαχοι της οπλοκατοχής υποστηρίζουν, όχι εσφαλμένα δυστυχώς, ότι αν ο δύσμοιρος σύζυγος τράβαγε όπλο  και σκότωνε το δράστη της δολοφονίας της 20χρονης γυναίκας του, πριν προλάβει αυτός να κάνει όσα ανεπανόρθωτα έκανε, αυτή θα ήταν πιθανότατα η τύχη του:

Άμεση σύλληψη, και «καρφί» σιδηροδέσμιος στον ανακριτή, παρέα με την συντροφιά της κάμερας πάντα, με την βαρύτατη κατηγορία της ανθρωποκτονίας με πρόθεση. Υπέρβαση των ορίων της άμυνας, έτσι στοιχειοθετείται.

Κατά πάσα πιθανότητα και εμπειρικά όπως έχουμε δει, θα υπήρχε κύμα συμπαράστασης για την τύχη του «δόλιου» θύματος που «τον έφαγε στην ψύχρα» και άλλη μια φορά η ελλ. Κοινωνία θα καλούνταν να χωριστεί στους μεν και τους δεν. Στους «Τι κρίμα» & στους «καλά του ΄κανε»… Ο ανακριτής θα ερευνούσε αν ο κίνδυνος ήταν «παρών και άλλως αναπότρεπτος» και αν όντως ο πιλότος ενήργησε «από φόβο ή ταραχή» εξαιτίας της επίθεσης.

Και επειδή το τεκμήριο της αθωότητας συντάσσεται με τον νεκρό, ο σύζυγος-δράστης θα έπρεπε να φέρει το βάρος της απόδειξης του αντιθέτου. Κοινώς πρέπει να αποδείξει ότι «δεν είναι ελέφαντας» μιας κι ο εκλιπών είχε απλά εισέλθει στο δωμάτιο, μες στα μαύρα μεσάνυχτα χωρίς αιμοβόρικη πρόθεση. Ίσως τότε κάποιος μάλλον σχολαστικός ανακριτής θα έλεγε ότι ίσως ο πιλότος βιάστηκε και η ταραχή του δεν ήταν επαρκής. Και χρόνια μετά στη δικάσιμο θα έπρεπε ο σύζυγος να ξαναζήσει τη νύχτα της έντασης περιγράφοντας στο δικαστήριο , τι και πως και πότε… Φυσικά όλο αυτό το διάστημα θα έφερε την ταμπέλα του φονιά…

Επίσης μια άλλη επωδός των υποστηρικτών είναι ότι ενώ οι σπείρες αλωνίζουν & η αστυνομία δεν μπορεί να τους προστατέψει- έλλειψη δυναμικού, κανόνες εμπλοκής- οι ποινές είναι επιεικέστατες, αν ο δράστης δεν σκοτώσει, με αποτέλεσμα να υπάρχουν πάμπολλες περιπτώσεις με σεσησμένους κακοποιούς που ξαναπιάνονται για το ίδιο ακριβώς έγκλημα και πάμπολλες περιπτώσεις με θύματά που βιώνουν την ίδια ή και  χειρότερη εμπειρία. Λογική του παραλόγου ,αλλά όποιος καεί στο χυλό φυσάει το γιαούρτι!

Σε αντιδιαστολή ο νομοθέτης αντιστέκεται στην ιδέα της οπλοκατοχής και δεν υποκύπτει στα καλέσματα του «Stand your ground» ,που λένε και στο Αμέρικα…Κοινώς, προστάτευσε το χώρο σου, κράτα ένα όπλο!

Η τεκμηρίωση σχετικά απλοϊκή και βασισμένη σε 2 άξονες:

• Ποιος και πως νομιμοποιείται να κρατάει όπλο σπίτι και βάσει ποιου μηχανισμού ελέγχου
• Η βία φέρνει βία

Σαφώς και δεν υπάρχει εύκολος αντίλογος στην βασική υπόθεση εργασίας: αν επιτραπεί η οπλοκατοχή για αυτοάμυνα, ποιος είναι αυτός που εγγυάται ότι όντως τα όπλα προορίζονται για αυτοάμυνα κι όχι για επίδειξη και ότι θα πιάνουν χώρο στο  ντουλαπάκι του αυτοκίνητου; Τα παραδείγματα κι οι μελέτες, που σχετίζονται με την ραγδαία αύξηση της εγκληματικότητας και της σχεδόν ελεύθερης διακίνησης όπλων ( βλ. ΗΠΑ), σαφώς αποτρεπτικά. Υποθέτω κανείς δεν θέλει να κάνει στατιστική μελέτη με πτώματα σωρηδόν…

Η ανθρώπινη ψυχολογία είναι άβυσσος και παρόλα τα μοτίβα και κανόνες συμπεριφοράς πάντα μας εκπλήσσει και πάντα ψάχνει τρόπο να πρωτοπορήσει. Εξάλλου ο εκφυλισμός βρίσκεται σε ευθεία γραμμή με την κακώς εννοούμενη ανεκτικότητα & σχεδόν πάντα μιμητική προδιάθεση. Άρα, όπως σε όλες τις κοινωνικές εκφάνσεις, όσα πιο χαλαρά είναι τα όρια και η περιγραφή τους τόσο πιο εύκολα ο άνθρωπος ρέπει στην καταστρατήγηση τους. Η γραφειοκρατία τρέχει πάντα πιο γρήγορα από το πνεύμα του νόμου. Κοινώς «αφού  έβγαλα μια φορά το όπλο να το δείξω στο γείτονα , εεε ας πάω και στο περίπτερο» . Σαφώς και στην πρόταση κρύβεται υπερβολή αλλά αλήθεια ποιος σκέφτοταν ότι πριν μερικά χρόνια το κάπνισμα επιτρεπόταν σε κλειστούς χώρους, αεροπλάνα και νοσοκομεία; Σήμερα κάτι τέτοιο είναι απλά αδιανόητο….

Η εμπορευματοποίηση & το δελεαστικό περιθώριο κέρδους οδηγεί με μαθηματική ακρίβεια στην μαύρη αγορά και την συνδεδεμένη παραβατικότητα από τη «μπίζνα» που άνοιξε τις πύλες της. Το εμπόριο όπλων, αγγίζει Τζίρους στρατόσφαιρας και ξεπερνάει ΑΕΠ κρατών. Δεν είναι χρειάζεται μαντικές ικανότητες, ούτε ιδιαίτερο χάρισμα να υποθέσει κάποιος ότι όλο αυτό το δέλεαρ, μόλις βρει την παραμικρή χαραμάδα θα γιγαντωθεί. Αναρωτήσου απλά ποια είναι η μεγαλύτερη εταιρεία κινητής τηλεφωνίας του πλανήτη και πως εκτοξεύτηκε μόλις άνοιξε την βάση του πελατολογίου της… Το κυνήγι του κέρδους δεν γνωρίζει από φραγμούς & ξεπέφτει εύκολα στην ανηθικότητα.

Οπότε μήπως τελικά δεν είναι και ανυπολόγιστη η ημέρα που o έλεγχος τη τροχαίας στο  «Άδεια, δίπλωμα, ασφάλεια», θα προστεθεί & «η απόδειξη από την καραμπίνα κύριε»…;

Σημαντικό είναι να αναφέρουμε πως οι απόψεις των συντακτών του Variety.gr δεν ταυτίζοντονται απαραίτητα με τις απόψεις των αρθρογράφων των οποίων τα κείμενα δημοσιεύονται στην σελίδα μας.

Το άρθρο «Άδεια, δίπλωμα, ασφάλεια , και την απόδειξη από την καραμπίνα κύριε»… εμφανίστηκε πρώτα στο Variety.gr.

-«Να σας ενημερώσουμε πως έχουμε και νηστίσιμα πιάτα : μουσακά με κιμά σόγιας, μπιφτέκι λαχανικών και σουπιές με κοφτό μακαρονάκι, ενώ τα γλυκά μας τα βρίσκεται στην κεντρική βιτρίνα , δίπλα από τα τσουρέκια. Όλα με φυτικά έλαια, ροξάκια, σαραγλί με σοκολάτα υγείας, λουκουμάδες ,διάφορα…»

Κάπως έτσι με προϋπάντησε η ευγενέστατη κοπελίτσα, σε μεγάλη αλυσίδα φούρνου-ζαχαροπλαστικής , προσπαθώντας με έκδηλη την αγωνία της και σχεδόν αποστηθίζοντας τον κατάλογο, να μου παρουσιάσει όλο το αρτύσιμο μενού όταν άκουσε την ερώτηση κλειδί «τι νηστίσιμα έχετε;».

Νηστεία και Σαρακοστή , μια σχέση πολυεπίπεδη μέσα στο χρόνο, κρύβοντας στο βαθύ πυρήνα της, την σωματική αυτοκυριαρχία & την ψυχική προετοιμασία για κάτι μεγάλο που ακολουθεί.

Φυσικά η νηστεία δεν συναντάται μόνο στους κόλπους και τα ήθη της Χριστιανικής εκκλησίας , αλλά υπάρχουν καταγραφές είτε στην Αρχ. Ελλάδα ,όπου η νηστεία χρησίμευε εν είδει θεραπείας , είτε στο Ισλάμ όπου την περίοδο του Ραμαζανιού οι πιστοί αυθυποβάλλονται ενστικτωδώς σε μια άκρως επίπονη νηστεία , καθώς και στον εβραϊκό νόμο υπάρχουν διάφορες μέρες νηστείας μέσα στο χρόνο.

Σε κάθε περίπτωση όμως, ανεξάρτητα αν τα κίνητρα που οδηγούν κάποιον στην νηστεία είναι θρησκευτικά ή απλώς στοχεύουν στην σωματική αποτοξίνωση , είναι κοινό μυστικό πως η πνευματικότητα & η νοητική προγύμναση είναι το σημείο αναφοράς . Όσο και να πεινάσει και να στερηθεί το σώμα, αν ο νους είναι έτοιμος και διατεθειμένος, αυτός θα δώσει την απαραίτητη ,περαιτέρω δύναμη για να συνεχίσει το κορμί να τιθασεύει τις ορέξεις του.

Για κάθε στερημένη μπριζόλα, σουβλάκι , πάστα ή γαλακτομπούρεκο που νοιώθει κάποιος να ξεπερνάει τις αντοχές του η λύση βρίσκεται στην αυτοκυριαρχία. Ο άνθρωπος παραδομένος στην σαρκική του «ατέλεια» βρίσκει αντίβαρο στην εγκράτεια.

Αν λείπει η εγκράτεια όσο και να «ποτίζει» με άλλοθι φυτικής προέλευσης την σοκολατόπιτα που τρώει κάποιος, στην πραγματικότητα δεν κάνει τίποτα παραπάνω από να ματαιοπονεί και να ακυρώνει την ίδια του την υπόσταση.

Τι νόημα έχει να απέχει κάποιος από το κρέας ή το τυρί ή το γλυκό που τόσο πολύ λαχταρά και κυριαρχεί την δίαιτα του καθόλο το έτος, με το να το αντικαθιστά με κιμά σόγιας, τυρί «ευλογημένο» ή σοκολάτα υγείας;

Αυτή η κοινή δύναμη του «εσωτερικού» γιατρού που «απαγορεύει» τροφές και συνάμα η κάθαρση μέσω της στέρησης και της εγκράτειας , αυτή είναι που κάνει και εκατομμύρια ακόλουθους να αναγάγουν την ιεροτελεστία της νηστείας, απαραίτητη πριν την λύτρωση.

Η πεμπτουσία της νηστείας , ταπεινή γνώμη του υπογράφοντος, βρίσκεται στην «στέρηση» και την αποτοξίνωση κάθε «ενοχοποιημένου» στοιχείου που βαραίνει το σώμα . Προς Θεού δεν μιλάμε ούτε για ενοχή , ούτε για τιμωρία. Ζητούμενο παραμένει η κάθαρση , και η ψυχοσωματική αλλά και της καρδιάς και της γλώσσας…

Εξάλλου μαζί με την νηστεία , έρχεται η συγχώρεση. Έτσι δεν είναι…;

Σύνταξη Άρθρου : Παναγιώτης Βασιλείου

Το άρθρο Μια μερίδα παστίτσιο, νηστίσιμο παρακαλώ… εμφανίστηκε πρώτα στο Variety.gr.

Τον Μάιο του 2017 διέρρευσε στα ΜΜΕ μια λίστα με 140 προαπαιτούμενα μέτρα τα οποία, όπως ανάφεραν τα δημοσιεύματα, ήταν απαραίτητο να υλοποιηθούν για να κλείσει η αξιολόγηση του νέου, “συμπληρωματικού” μνημονίου και να καταβληθεί η δεύτερη δόση.

Η λίστα έχει τη μορφή μεμονωμένων σημείων, κάθε ένα από τα οποία είναι μια φράση λίγο-πολύ ακατανόητη για κάποιον που δεν ξέρει ακριβώς περί τίνος πρόκειται. Για παράδειγμα, αυτό είναι το σημείο αριθμός 73: “Νομοθέτηση των πλαισίων ποιότητας για τα προγράμματα σπουδών και τη μαθητεία της επαγγελματικής εκπαίδευσης και κατάρτισης”. Αυτό είναι όλο. Ποια πλαίσια ποιότητας; Ποια προγράμματα σπουδών; Από αυτή την επιγραμματική φράση δεν είναι σαφές.

Ή δείτε το #104: “Οι αρχές θα εφαρμόσουν την αναθεωρημένη νομοθεσία για το λογαριασμό ΑΠΕ εφαρμόζοντας τον μηχανισμό προσαρμογής για τον Δεκέμβριο του 2016 με προσαρμογές που θα ισχύουν από την 1η Ιανουαρίου 2017, όπως ορίζεται στη νομοθεσία που εγκρίθηκε τον Οκτώβριο του 2016”. Καταλάβατε;

Όλα αυτά τα ακατανόητα μέτρα, όμως, συνθέτουν τον πυρήνα του μνημονίου που έχει υπογράψει η χώρα μας με τους δανειστές της. Το “Mνημόνιο” είναι ένα κυρίαρχο στοιχείο του δημόσιου διαλόγου εδώ και οκτώ χρόνια, πολυσυζητημένο, εκτενώς αναλυμένο αλλά ακόμα, από ό,τι φαίνεται, πρακτικά άγνωστο. Ξέρουμε σε γενικές γραμμές περί τίνος πρόκειται, αλλά γνωρίζουμε ελάχιστα για το τι περιλαμβάνει.

Αποφασίσαμε λοιπόν να κάνουμε το εξής: να πάρουμε τη συγκεκριμένη λίστα και να περιγράψουμε με πολύ απλά λόγια τι είναι το κάθε ένα από τα 140 προαπαιτούμενα μέτρα εκείνης της αξιολόγησης. Ο σκοπός δεν ήταν να αξιολογήσουμε αυτά τα μέτρα ή να παρακολουθήσουμε την πορεία υλοποίησής τους, αλλά απλά να καταγράψουμε το περιεχόμενό τους με κατανοητή γλώσσα. Είναι κάτι που για λόγους διαφάνειας και για την πληρότητα του δημόσιου διαλόγου θεωρητικά θα έπρεπε να έχει εμφανιστεί από την πρώτη στιγμή που η χώρα μας υπέγραψε μια τέτοια συμφωνία, σε όλες τις αξιολογήσεις και για όλες τις αντίστοιχες λίστες που έχουν προκύψει τα τελευταία χρόνια, μα μέχρι τώρα δεν έχει γίνει.

Για να το καταφέρουμε, έπρεπε πρώτα απ’ όλα να καταλάβουμε τι σημαίνουν αυτά τα 140 σημεία, και γι’ αυτό μιλήσαμε με στελέχη της δημόσιας διοίκησης, ακαδημαϊκούς, καθώς και εκπροσώπους διεθνών οργανισμών και ευρωπαϊκών θεσμών που γνωρίζουν τα θέματα πολύ καλά, σε κάποιες περιπτώσεις και από πρώτο χέρι. Το αποτέλεσμα είναι ένα εκτενέστατο αλλά ευανάγνωστο κείμενο αναφοράς, στο οποίο οποιοσδήποτε μπορεί να ανατρέξει για να καταλάβει τι είδους μέτρα είναι αυτά που ζητούν οι δανειστές από τη χώρα μας τα τελευταία χρόνια.

ΠΗΓΗ: www.dianeosis.org

Το άρθρο Μνημόνιο, τι είναι; εμφανίστηκε πρώτα στο Variety.gr.